حسن تفسیری تبریزی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 14
منبع : گنجینه دانشمندان (جلد هشتم)
شیخ حسن فرزند حجتالاسلام مرحوم حاج میرزا على مرندى یكى از علماء و ائمه جماعت معاصر تهران بودند- والد ماجدش در سال 1290 قمرى پس از اتمام تحصیلات در نجف اشرف به تبریز مراجعت و در كوى امیرخیز اقامت و در آن موقع با مرحوم آیتاللَّه حاج سید ابوالقاسم كوهكمرى كه در آن محل بودند وصلت كرده و از طیبه عفیفه و صالحه آن مرحوم اولین فرزند را در سال 1300 همان مترجم ما دارا شدند. آن مرحوم در سن 6 سالگى در مكتب مرحوم حاج ملا حسن كه از ادباء و فضلاء عصر خود بودند مشغول تحصیل علم و كمال گشته و مقدمات را همان مكتب فراگرفته و در سن 10 سالگى در مدرسه طالبیه به تحصیل علوم صرف و نحو اشتغال ورزیده و در حدود 15 سالگى مطول را از مرحوم حجتالاسلام حاج شیخ حسینعلى تبریزى كه در علوم ادبى عربى شهرت به سزائى داشته و سپس شرایع و شرح لمعه را از عالم ربانى آمیرزا رضا نورى فراگرفته و در حدود 20 سالگى رسائل و مكاسب را از محضر مرحوم آیتاللَّه آقا سید ابوالحسن انگجى فراگرفته و شرح اشارات و تجرید خواجه نصیرالدین طوسى را در محضر مرحوم صراف تلمذ نموده و پس از پایان مراحل تحصیلات و كسب اجازه در نقل احادیث از مراجع عالیقدر آن زمان مانند مرحوم آیتاللَّه العظمى اصفهانى و حاج عبدالكریم حایرى و مرحوم آیتاللَّه حجت در سال 1335 قمرى بنا بر تقاضاى اهالى كوى اهراب به آن محل منتقل و در مسجد معروف ملا محسن به اقامه نماز جماعت و ارشاد وعظ پرداخته و در سال 1316 و 1317 شمسى به ترجمه و تفسیر قرآن با تشریك مساعى مرحوم حاج میرزا على خیابانى موفق و در كتابفروشى اقبال چاپ و منتشر گردیده و در آن موقع از طرف یكى از اساتید شایسته دانشگاه تهران به لقب تفسیرى مشهور و معروف شدند.
فقید سعید مدت 30 سال به تهذیب اخلاق و تقویت روحى انسانها پرداخت و عدهاى از فضلاء و اخیار از بیانات و دروس آموزنده و سازنده او استفاده نموده و به مراتب عالیه رسیدهاند كه از آنهاست استاد محمد تقى جعفرى تبریزى دانشمند محترم و نویسنده ارجمند معاصر كه درباره ایشان چنین مىگوید.
(یكى از موفقیت آمیزترین دورانهاى زندگى اینجانب دورانى بود كه در تبریز موفق به حضور در جلسات وعظ و ارشاد فقید سعید گذشته توصیف حالات ربانى مرحوم حجتالاسلام والمسلمین عالم ربانى آقاى حاج شیخ حسن تفسیرى قدساللَّه سره و نورانیتى در هنگام ارشاد چهره او را فرامىگرفت كه امكان ناپذیر یا خیلى دشوار است آنچه توصیف و تشریح امواج روحانى كه از دل سرمىكشد و در دلها مىنشیند امكانپذیر نباشد.
او كه مىگفت راه بروید خود در حال توقف وجود نبود بلكه خود راه میرفت و به دیگران مىگفت راه بروید. مىگفت راستگو باشید خود واقعا از دروغ متنفر بود او از آن جمله مربیان زندگى اسلامى بود كه طعم سازندگى اسلام را حقیقتا چشیده بود هرگز فراموش نمىكنم كه وقتى آیات قرآنى را تفسیر مىفرمود همینكه آیه یا آیاتى را مىخواند خود الفاظ قرآنى تجسم معنى به خود مىگرفت و درون شنوندگان را دگرگون مىكرد. یكى دیگر از با عظمتترین امتیازات آن مرد كمال یافته این بود كه هیچ مطلبى را بدون ماخذ صحیح عظمى یا نظمى مطرح نمىكرد.
امتیاز دیگرى كه همه آشنایان آن مرحوم در او دیدهاند خود سازى شایستهاى بود كه در كمتر اشخاص دیده مىشود حالات ربانى آن مرحوم به خوبى اثبات مىكند كه از خودخواهى گذشت به خودیابى رسیده وسپس به آن خود سازى كه انسان را به بارگاه خدا رهنمون مىشود موفق گشته بود.
شادروان تفسیرى در سال 1324 شمسى به تهران مهاجرت و به علت استقبال علاقمندى مردم تهران و آذربایجانیهاى مقیم مركز در آن اقامت نموده و در یكى از مساجد بازار به اقامت جماعات اشتغال و به تدریج مجالس وعظ و خطابه مجدد آغاز گردیده در این مجالس عدهاى از معاریف علماء مبارز از بیانات و منابر شادروان تفسیرى استفاده مىنموند.
در طول زندگى حدود 30 بار مشرف به عتبات عالیات و مشهد مقدس رضوى و دوازده بار توفیق زیارت بیتاللَّه الحرام را داشته و در خلال سفر حج همیشه به عنوان مرجع مسائل دینى حجاج بودهاند.
فقید سعید داراى فضائل اخلاقى فوقالعاده بوده و در مراتب زهد و تقوا كم نظیر بودهاند به نحوهاى كه عدهاى از رفقا و دوستان نزدیكش وى را مقدس اردبیلى عصر خود مىستودند از صفات برجسته آن مرحوم امانت در قول و فعل كه سخت مراقب و مواظب به معنى واقعى امین بود.
غیب و بدگوئى از دیگران در حضور ایشان غیر ممكن بود به احدى اجازه بدگوئى و غیبت از دیگران را نمیدادند. امر به معروف و نهى از منكر را براى خود فریضه مىدانست (چنانچه بر هر متمكنى فریضه است) و عمل مىكرد و از كسى باك نداشت. به نماز و قرآن عشق و علاقه عجیبى داشت و تمام نوافل را به جا مىآورد.
در بزرگداشت مساجد و احترام معبدى آنها سعى فراوانى داشت. مساجد زیادى در تهران شاهد نماز و نیایش و سجود آن فقید سعید مىباشد به زیارت عاشورا مداومت داشت و در وصیتنامه خود نوشته و تاكید كرده بود كه زیارتنامه عاشورا موقع دفن به سینه او گذارند. عشق عجیبى به حضرت سید الشهداء علیهالسلام داشت و هر وقت یاد آن شهید مظلوم مىكرد بىاختیار اشك مىریخت.
از مستمندان و فقیران دستگیرى مىكرده و براى خود یك امر لازم و واجب مىدانست و براى علما و سادات احترام بسیارى قائل بود.
مرحوم تفسیرى سه ماه قبل از فوتش كلیه كتابهاى خود را به كتابخانه دارالتبلیغ اسلامى قم اهداء نمود و باقیات الصالحات بعد از مرگ خود قرار داد. و در بیستم جمادىالاولى 1397 قمرى برابر نوزدهم اردیبهشت 1356 شمسى پس از یك دوره نقاهت كوتاه دعوت حق را لبیك گفته و در گورستان بهشت زهرا تهران در آرامگاه مخصوص (شماره 328) به خاك سپرده شد در تهران و قم و تبریز مجالس عدیدهاى از طرف علماء و مراجع عظام براى بزرگداشت او برگزار شد. داراى سه فرزند ذكور به نام آقایان حاج على- حاج محمد- حسین آقا از تجار محترم تهران مىباشند.
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}